چهارشنبه، ۳ اردیبهشت ۱۳۹۳
 ابزار 
نسخه چاپی
نقشه سایت
آمار بازدیدکنندگان
ارسال به دوستان
انتقادات و پیشنهادات انتقادات و پیشنهادات
افزودن به آدرس های برگزیده

 درد شکم 

دل درد مزمن یک علامت شایع در کودکان ونوجوانان است که والدین با آن مواجه بوده ودر برخورد با آن دچار چالش هستند.طبق تعریف، به دل دردی که حداقل سه ماه طول کشیده باشد "مزمن"اطلاق می شودولی بعضی پزشکان دردهای طولانی تر از یک ماه را نیز مزمن تلقی می کنند. دردی که بیش از سه نوبت تکرار شده باشد ودر هر نوبت شدت آن فعالیت های طبیعی کودک را مختل کرده باشد "دل درد راجعه" می گویند.
در طب بالینی این اصطلاحات مترادف هم نیز به کار می رود.درد توسط گیرنده های عصبی موجود در مخاط یا جدار احشا وصفاق وعضلات حس شده وتوسط مغز آنالیز ودرک می شود.آستانه درک درد بین افراد متفاوت بوده وعوامل روانی روی درک درد تاثیر زیادی دارند .دردهای مربوط به سیستم گوارش به جز در موارد محدود اغلب در خط وسط بدن حس شده ومحل آن به طور دقیق با انگشت قابل تعیین نیست.دردهای مربوط به سیستم گوارش گاهی در محلی دورتراز عضو بیمار حس شده وگاهی با افزایش حساسیت جلدی وافزایش عضلات شکم می باشد.از طرف دیگر گاهی منشا دردهای شکمی، بیماری های خارج از دستگاه گوارش مانند عفونت ریه یا عفونت گلو است.
شیوع درد مزمن شکم در 9تا15درصد کودکان بوده وحداکثر شیوع آن در سن 5تا6سالگی است.شایع ترین فرم درد شکم کودکان دردهای عملکردی یا فونکسیونل است که درگیری عضوی یا بیماری ارگانها یا اختلالات فیزیولوژیک یا ساختمانی برای آن یافت نمی شود.دردهای عملکردی اغلب در اطراف ناف وبا کیفیت مبهم بوده وارتباطی با غذا خوردن وفعالیت های فیزیکی ندارند .اگر چه گاهی کودک همراه با درد دچار رنگ پریدگی ،تهوع، سر درد وخستگی می شود ولی کودک هیچ علامت دیگری در سایر ارگانها مانند مفاصل وهمچنین هیچ علامت گوارشی دیگری مانند استفراغ، اسهال ،یبوست ودفع خون ندارد.
حملات معمولا کمتر از یک ساعت طول کشیده وکودک ازیک سلامت عمومی خوب ورشد وتکامل طبیعی برخوردار است .فاکتورهای روانی مانند استرس ،اضطراب وافسردگی وفاکتورهای اجتماعی مانند جدایی وطلاق باعث تشدید درد می شوند. دردهای عضوی یا ارگانیک به دردهایی گفته می شود که یک اختلال ساختمانی ،فیزیولوژیک یا بیماری ارگانی وجود داشته باشد. شایع ترین علل دردهای عضوی شامل بیماریهای التهابی روده، زخم معده واثنی عشر، عفونت ادراری، سو جذب قندها، یبوست ،عفونتهای تناسلی ولگن، عفونت های انگلی و مسمومیت با فلزات سنگین هستند.
در دختران جوان عفونت دستگاه تناسلی ،بارداری نا خواسته یا سو جذب جنسی ممکن است با دل درد مزمن باشد .برای افتراق دردهای عملکردی از عضوی، یک شرح حال دقیق و معاینه فیزیکی کامل توسط پزشک متخصص لازم و کافی است.
دردهای عملکردی معمولا فقط به اقدامات حمایتی وتغذیه ای واطمینان دادن به والدین وحذف استرس ها نیاز دارد ولی درمان دردهای عضوی باید برحسب علت آن باشد. دردهایی که دور از ناف حس شده و یا با یکی از علامتهای استفراغ، اختلال رشد، تب، اسهال، کم خونی، تکرر ادرار یا سوزش، تورم مفصل، علایم تنفسی یا اختلالات اطراف معقد مانند شقاق همراه هستند ویا باعث بیدار شدن کودک از خواب شده ویا با سابقه بیماری های التهابی روده در خانواده همراه هستند، معمولا عضوی بوده و نیاز به بررسی های تشخیصی بیشتر دارند . با توجه به اهمیت شرح حال در افتراق دردهای عملکردی از دردهای عضوی در تعیین روش تشخیصی واقدامات درمانی والدین یا کودک باید به دقت، محل، شدت، مدت و کیفیت درد را توضیح داده و زمان شروع، تناوب وتکرار درد ،علایم همراه با درد ،محل های انتشار درد ،عوامل تشدید کننده وتخفیف دهنده درد وارتباط آن با تغذیه ،خواب ووفعالیت های کودک را بیان کنندوشرایط سلامت عمومی ورشد وزنی وقدی کودک را پایش نمایند.معاینه فیزیکی کامل توسط متخصص مربوطه انجام شده واغلب در صورت وجود مشخصات عملکردی بودن درد نیاز به آزمایش خاصی وجود ندارد .
ولی بعضی از پزشکان به طور روتین تست های کبدی ،کلیوی ،ادراری ،شمارش سلولی ،سدیمان خون وآزمایش مدفوع را توصیه می کنند .در دردهای عملکردی والدین باید مطمئن باشند بیماری عضوی خاصی وجود ندارد وبا اقدامات تشخیص بی رویه وتقویت مثبت در کودک نسبت به تشدید درد اقدام نکنند، با توجه به تاثیر منفی استرس ها واختلالات روانی نسبت به حذف ودرمان آنها اقدام کنند، با استراحت دادن کودک وبرآورده کردن خواسته های او درد را تقویت نکرده وفعالیت های تحصیلی ومدرسه رفتن او را متوقف نکنند.
در دردهای شکمی که با علایم هشدار همراه هستند ممکن است مطالعات تصویربرداری وآزمایشگاهی لازم باشد.دردهای بالای شکم که با استفراغ ( یا بدون خون)،کاهش وزن،سیری زود رس ،بی اشتهایی ،درد قفسه سینه یا بیدار کردن از خواب ،همراه هستند برای تشخیص نیاز به آندوسکوپی دارند.در صورت لزوم به مدت یک هفته کودک به طور دقیق توسط والدین تحت نظر گرفته شده وجزییات درد ،عوامل تشدید کننده ،مدت وشدت حملات و...در یک جدول تنظیم وبه پزشک ارائه شود.
در دردهای عملکردی در کودکان خوردن هوای زیاد توسط غذا (آتروفاژی)باعث تشدید درد می شود .در بعضی موارد امتناع از خوردن غذاهای حاوی قندهای غیر قابل جذب مانند آدامس وشیرینی های سوربیتول دار وغذاهای حاوی فروکتوز فراوان مانند سیب، گلابی و گیلاس باعث کاهش درد می شوند. تکنیک های تمدد اعصاب نیز موجب بهبود درد می شود.داروهای شل کننده عضلات احشایی معمولا تاثیر ندارد ولی به طور تجربی استفاده می شود.
در صورت شک به عدم تحمل لاکتوز باید یک رژِیم فاقد شیر را امتحان کرد.بیمار باید به طور مرتب پیگیری شده وامکان ویزیت در مواقع لازم برای والدین فراهم باشد.

بازگشت


 

صفحه نخست | ویژه بیماران | معرفی خدمات درمانی | اخبار | درباره ما | پرسش و پاسخ | لینک سایت های مرتبط | راهنمای طبقات | ورود به سیستم | مشاهده ایمیل
طراحی سایت و پورتال، هاست، سرور اختصاصی - رادکام